ÜÇ GÜNLÜK ÖMÜR 3.BÖLÜM

Yaklaşık yarım saattir beraberdim.,saat 23:00 geçmişti..sıkıldım ,yarın işyerinde olacaktım . Yaşına olan saygım , sonuncun nereye varacağını ögrenme isteğim , susma nedenimdi…Camiyi geçtikten sonra,dar sokalardan birine girdik.Karanlıktı,sıcakta bir başka baskı yapıyordu üzerime,

nefessiz kalır oldum bir ara.
‘’Babalık ne olur ,yeter ne anlatacaksan anlat,işim gücüm var. bunaldım’’
Yürürken iki büklüm olan bedebinden kafasının hafifce kaldırarak ve elindeki bastondan aldığı gücle , manalı çukur gözleriyle tekrar gözlerimin içine bakarak;
‘’Buraları hatırlaman ve bilmen çok zor.Az kaldı .’’
Neye az kalmıştı gideceğimiz yere mi?,yoksa anlatacaklarına mı?.Tüm bunlar ne ,neler oluyordu.

DEVAM EDECEK